Ik heb per ongeluk belangrijke foto’s van mijn SD-kaart verwijderd tijdens het verplaatsen van bestanden van mijn camera, en nu kan ik ze nergens meer vinden. Deze foto’s zijn echt belangrijk, en ik heb hulp nodig om uit te zoeken wat de beste manier is om verwijderde foto’s van een SD-kaart te herstellen voordat er iets wordt overschreven.
Als je foto’s van een SD-kaart hebt verwijderd, is het eerste wat ik zou doen stoppen met het gebruiken van de kaart. Meteen. Geen nieuwe foto’s meer, geen video, geen nieuwe pogingen in de camera. Elke nieuwe schrijfactie brengt je oude bestanden in gevaar.
Veel mensen denken dat verwijderd betekent dat de gegevens meteen weg zijn. Dat dacht ik vroeger ook. Op de meeste SD-kaarten werkt het meestal meer zo: de kaart verwijdert de bestandsvermelding, maar de fotogegevens blijven daar vaak staan totdat er iets anders overheen wordt geschreven. Als die blokken nog niet zijn overschreven, zijn je kansen nog steeds redelijk.
Eén ding dat ik in het begin niet zou doen, is herstelprompts uitvoeren. Als Windows een bericht toont met de vraag om de kaart te repareren of te formatteren, zou ik die voorlopig met rust laten. CHKDSK en vergelijkbare hersteltools veranderen het bestandssysteem. Soms helpen ze. Soms maken ze herstel juist moeilijker. Als je doel is om foto’s terug te krijgen, zou ik voorkomen dat je het systeem toestemming geeft om dingen op te schonen voordat je gaat scannen.
Voor herstelsoftware zou ik Disk Drill gebruiken. Ik heb in de loop der tijd een hoop van dit soort tools getest, en deze doet het meestal goed met SD-kaarten zonder dat het proces irritant wordt.
Waarom ik er steeds op terugkom voor geheugenkaarten:
Waar het meestal helpt
Het is nuttig voor meer dan alleen eenvoudige verwijderingen. Ik heb gezien dat het werkte op kaarten die:
- per ongeluk geformatteerd waren
- als RAW werden weergegeven
- een partitie misten
- leeg leken ook al was er nog ruimte in gebruik
- beschadigd leken na gebruik in een camera of telefoon
Basisstappen voor herstel
Het proces is vrij eenvoudig:
- Plaats de SD-kaart in je computer met een kaartlezer.
- Open Disk Drill.
- Zoek de SD-kaart in de lijst met stations.
- Start de scan.
- Laat de scan volledig afronden.
- Controleer het gedeelte Afbeeldingen, of filter op bestandstype.
- Bekijk een voorbeeld van de bestanden.
- Herstel ze ergens anders naartoe, niet terug naar dezelfde SD-kaart.
Dat laatste deel is belangrijk. Sla herstelde bestanden op op de schijf van je computer of op een externe schijf. Schrijf ze niet terug naar de kaart die je probeert te redden.
Ondersteuning voor bestandsindelingen is belangrijker dan mensen denken
Als je SD-kaart uit een camera komt, is de kans groot dat je te maken hebt met RAW-formaten of grote videobestanden, niet alleen JPG’s. Hier vallen zwakkere herstelapps vaak door de mand. Disk Drill ondersteunt formaten zoals JPG, PNG, CR2, CR3, NEF, ARW, RAF, DNG en meer. Als je met een DSLR of mirrorless camera fotografeert, is dat belangrijk.
Ik heb goedkope tools JPEG-voorvertoningen zien terughalen en de originele RAW-bestanden zien missen. Dat voelt zuur wanneer je denkt dat de foto’s terug zijn, en je dan merkt dat je alleen de kleine versies hebt hersteld.
Bestanden vooraf bekijken bespaart tijd
De voorbeeldfunctie helpt enorm. In plaats van een berg rommel te herstellen en het later uit te zoeken, kun je vooraf controleren wat er intact uitziet. Ik werk liever op deze manier omdat beschadigde bestanden zich vaak al vroeg laten zien.
Als de kaart instabiel lijkt, maak dan eerst een image
Als de SD-kaart steeds de verbinding verbreekt, leesfouten geeft of er zwaar beschadigd uitziet, zou ik eerst een byte-voor-byte back-upimage maken voordat ik veel anders doe. Dat geeft je een volledige kopie van de kaart in de huidige staat. Daarna werk je vanaf de image in plaats van de originele kaart steeds opnieuw te belasten.
Deze stap is het waard wanneer de kaart onbetrouwbaar aanvoelt. Ik heb hem eerder overgeslagen. Slecht idee.
Andere plekken om te controleren voordat je in paniek raakt
Ik zou ook op een paar saaie plekken kijken die mensen vaak vergeten:
- Google Photos- of iCloud-synchronisatie
- oudere back-ups op externe schijven
- de interne opslag van de camera, als die er is
- geïmporteerde kopieën op je pc of Mac
- Time Machine of Windows Bestandsgeschiedenis
Ik heb mensen verloren vakantiefoto’s zien terugvinden in een oude importmap waarvan ze vergeten waren dat die bestond.
Wanneer software niet genoeg is
Als de kaart fysieke schade heeft, zal herstelsoftware je meestal niet ver brengen. Op dat moment zijn professionele herstelservices de volgende stap. Ze zijn duur, dus ik zou ze behandelen als de betaalde laatste redmiddel-optie, tenzij de kaart duidelijk op hardwareniveau defect raakt.
Als je maar één ding onthoudt, laat het dan dit zijn: stop met het gebruiken van de SD-kaart op het moment dat je merkt dat foto’s ontbreken. Die ene handeling doet meer voor je herstelkansen dan de meeste mensen beseffen.
Doe als eerste de SD-kaart niet terug in de camera. Kopieer er niets naartoe. Als je foto’s tijdens het verplaatsen zijn verwijderd, is de kans groot dat de bestandsvermeldingen zijn verwijderd, maar dat de afbeeldingsgegevens er nog steeds staan.
Ik ben het op één punt eens met @mikeappsreviewer: stop snel met het gebruiken van de kaart. Waar ik een beetje van afwijk is dit. Controleer voordat je een volledige herstelscan uitvoert de map waarnaar je de bestanden hebt verplaatst. Veel gevallen van zogenaamd verwijderde foto’s blijken mislukte verplaatsingen, verborgen bestanden of foto’s te zijn die in een tijdelijke importmap op de computer staan.
Mijn volgorde zou zijn:
- Controleer de prullenbak van je pc en de foto-importmap.
- Zoek op bestandstype: JPG, PNG, CR2, NEF, ARW, DNG.
- Als er niets verschijnt, sluit de SD-kaart aan met een kaartlezer.
- Scan deze met Disk Drill.
- Herstel bestanden naar je computer, niet terug naar de kaart.
Waarom Disk Drill. Het vindt vaak zowel verwijderde vermeldingen als op signaturen gebaseerde fotogegevens. Dat is belangrijk als de kaartindex beschadigd is. Bij camerakaarten haalt file carving vaak zelfs na een snelle formattering nog afbeeldingen terug. De herstelkansen dalen sterk als er nieuwe gegevens zijn geschreven, dus tijd is erg belangrijk.
Nog iets dat mensen vaak overslaan. Als de kaart traag leest, verbinding verliest of fouten geeft, maak dan eerst een image en scan die image. Minder risico, minder leespogingen. Kleine stap, groot verschil.
Bekijk ook deze korte handleiding als je snel een visuele uitleg wilt:
bekijk deze korte video over fotoherstel van een SD-kaart
Als de kaart verbogen, gebarsten of helemaal niet gedetecteerd wordt, zal software niet veel helpen. Op dat moment is een herstelbedrijf de volgende stap.
<img src=‘upload://kS0Zd02Cb0VPRCxdgDJcRICJ0MM.jpeg’ alt=‘Wat is de beste manier om verwijderde foto’s van een SD-kaart te herstellen?’ width=‘’ height=‘’>
Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @byteguru over de belangrijkste regel: stop met het gebruiken van de kaart. Maar ik zou nog één ding toevoegen dat ze niet echt genoeg benadrukten: als dit gebeurde tijdens een verplaatsing, staan de ontbrekende foto’s mogelijk al op de computer, alleen niet waar je ze verwachtte. Windows Verkenner-verplaatsingen mislukken voortdurend op domme manieren. Doorzoek de hele pc op *.jpg, *.jpeg, *.png, *.cr2, *.cr3, *.nef, *.arw, *.dng en sorteer op datum.
Steek de kaart ook niet steeds opnieuw in de camera om te “controleren”. Camera’s schrijven soms op de achtergrond kleine databasebestanden weg, en dat is nu juist niet wat je wilt.
Als de bestanden echt van de kaart verdwenen zijn, dan is Disk Drill inderdaad een solide keuze voor herstel van foto’s van een SD-kaart. Ik zou het vooral gebruiken omdat het zowel normaal herstel van verwijderde bestanden als diepere signatuurscans ondersteunt, wat helpt wanneer de kaartindex in de war is geraakt. Met één punt ben ik het iets minder eens: niet in elk geval is eerst een schijfimage nodig. Als de kaart normaal en stabiel wordt gelezen, zou ik die meteen scannen. Als hij instabiel is, maak dan eerst een image.
Nog twee controles die mensen vaak vergeten:
- cloudsynchronisatie vanaf je telefoon/computer
- de importmap van je camera-app, vooral in Mac Foto’s of Windows Foto’s
En als herstelde bestanden terugkomen met vreemde namen, raak dan niet in paniek. Dat is min of meer normaal. De inhoud is belangrijker dan de bestandsnamen.
Voor meer discussie over herstel van SD-kaartfoto’s is deze thread het snel doornemen waard: beste manieren om verwijderde JPG- en CR3-foto’s van een SD-kaart te herstellen
Als de kaart fysiek beschadigd is of helemaal niet wordt gedetecteerd, dan is software waarschijnlijk geen optie meer en is een herstelbedrijf de enige echte mogelijkheid.
Ik zou één ding iets anders doen dan @byteguru, @sonhadordobosque en @mikeappsreviewer. Controleer vóór elke herstel-app of de foto’s door het OS zijn verplaatst naar een vreemde verborgen of tijdelijke locatie. Op Windows laten mislukte kopieer- of onderbroken verplaatsingstaken bestanden soms achter in AppData, de cache van de bibliotheek Afbeeldingen, of onder de laatst gebruikte importmap in plaats van op de voor de hand liggende bestemming.
Als ze echt weg zijn, gebruik dan Disk Drill, maar met één regel: herstel eerst op mapstructuur als die beschikbaar is, niet alleen op basis van ruwe bestandssignaturen. Uitgelezen foto’s verliezen vaak hun oorspronkelijke namen, datums en burst-groepering, wat lastig is als dit opnamen van een evenement of voor een klant waren.
Snelle pluspunten van Disk Drill:
- Goede ondersteuning voor foto’s en RAW
- Voorbeeldweergave is handig
- Diepe scan kan bestanden vinden na verwijdering of een snelle formattering
Nadelen:
- Diepe scans kunnen veel rommel opleveren
- Bestandsnamen/mapstructuur blijven niet altijd behouden
- Volledig herstel betekent meestal betalen
Eén klein meningsverschil met het gebruikelijke advies: eerst een image maken is geweldig voor instabiele kaarten, maar als de kaart gezond en volledig leesbaar is, is een directe alleen-lezen scan vaak prima en sneller.
Ook, als dit een microSD was die in een telefoon of nieuwere camera werd gebruikt, kunnen de herstelkansen slechter zijn dan mensen verwachten, omdat sommige apparaten verwijdering en opschoning agressiever afhandelen.
Als niets correct wordt weergegeven in Disk Drill, stop dan met experimenteren met willekeurige tools. Dat is het moment waarop je ofwel gedeeltelijk verlies accepteert of naar een herstelbedrijf gaat.